رایان دایا نوآوری سرویس ها و نرم افزارها چگونه از حملات فیشینگ در کروم و فایرفاکس در امان بمانیم؟

چگونه از حملات فیشینگ در کروم و فایرفاکس در امان بمانیم؟

مقابله با حملات فیشینگ در کروم و فایرفاکس
مقابله با حملات فیشینگ در کروم و فایرفاکس

فیشینگ (Phishing) نوعی مهندسی اجتماعی است که در آن مهاجمان سعی می‌کنند از طریق لینک‌های مخرب، پیامک، کدهای QR و موارد دیگر، اطلاعات حساس شما را بدست آورده و فاش کنند. در این مقاله نحوه محافظت از خود در مرورگرهای کروم و فایرفاکس بیان شده است.

آیا تا به حال برایتان پیش آمده که لینکی برایتان ارسال شود که ظاهر مناسبی نداشته باشد، اما روی آن کلیک کنید و سپس متوجه شوید که مخرب بوده است؟ اگر روی آن لینک کلیک کنید، ممکن است خود را در سایتی بیابید که از نظر ظاهر زیبا، حرفه ای و به اندازه کافی قانونی به نظر می‌رسد و شما را متقاعد می‌کند که اطلاعات حساس (مانند نام کاربری، شماره کارت اعتباری و …) را وارد آن سایت کنید. اگر فریب این ترفند را بخورید، ممکن است با کابوسی وحشتناک روبرو شوید. یکی از راه‌های جلوگیری از این مشکل، فعال کردن ویژگی‌های ضد فیشینگ (Anti Phishing) در مرورگرهای شماست.

شاید به این فکر کنید که چرا از یک افزونه (extensions) ضد فیشینگ استفاده نمی کنید؟ این یک سوال خوبی است. جواب ساده است. اولاً به هر افزونه ای نمی توان اعتماد کرد. می توان به جرات گفت هر چه به جلوتر می رویم، تعداد افزونه های مخرب به مراتب بیشتر می شوند، بنابراین هرگز افزونه ها را بدون بررسی روی مرورگر خود نصب نکنید. حتی اگر زمان خود را برای بررسی یک افزونه صرف کرده باشید، کماکان هیچ تضمینی وجود ندارد که بعداً مورد نفوذ این افزونه ها قرار نگیرید.

با توجه به این نکته، بهترین راه این است که از ویژگی‌های ضد فیشینگ داخلی (Built-in) مرورگرهای کروم و فایرفاکس استفاده کنید تا غافلگیر نشوید.

حالا که خطر احتمالی نصب نرم‌افزارهای Third-party مورد ارزیابی قرار گرفت، زمان آن رسیده که بر روی کروم و فایرفاکس تمرکز کنیم.

نحوه فعال کردن ضد فیشینگ در Google Chrome

برای انجام مراحل فعال سازی آنتی فیشینگ در گوگل کروم تنها نیاز به داشتن نسخه بروز از این مرورگر دارید. در زیر مراحل فعال سازی در نسخه دسکتاپ کروم گفته شده است. همچنین در نسخه موبایل مشابه نسخه دسکتاپ است

وارد تنظیمات یا Settings مرورگر کروم شوید

برای فعال سازی گزینه حفاظت پیشرفته، بر روی «Always use secure connections» کلیک کنید تا در وضعیت روشن قرار گیرد.

وارد بخش Privacy and security شوید
گزینه security را انتخاب و سپس گزینه Enhanced protection را انتخاب نمایید.

فعال سازی Enable secure connections

وقتی این کار را انجام می‌دهید، کروم می‌تواند از شما در برابر سایت‌هایی که از اتصالات امن استفاده نمی‌کنند محافظت کند. بسیاری از سایت‌های فیشینگ از اتصالات امن استفاده نمی‌کنند زیرا باید برای دریافت گواهینامه SSL اقدام کنند که این امر ردپایی از خود به جا می‌گذارد که به مهاجم منتهی می‌شود.

Secure connections in Google Chrome Settings

نحوه فعال کردن آنتی فیشینگ در فایرفاکس
  1. فایرفاکس خود را باز کنید

مرورگر فایرفاکس را باز کنید و روی دکمه منوی سه خطی در گوشه بالا سمت راست کلیک کنید. از منوی کشویی، روی تنظیمات (Settings) کلیک کنید.

2. وارد قسمت Privacy & Security شوید

فعال کردن این ویژگی از بارگیری سایت‌های HTTP جلوگیری می‌کند (اگر معادل HTTPS وجود نداشته باشد).

3. بخش Security را پیدا کنید و سپس آن را فعال نمایید.

به پایین صفحه بروید تا بخش امنیت (Security) را مشاهده کنید. مطمئن شوید که هر سه گزینه موجود در آن بخش “Block dangerous and deceptive content”، “Block dangerous downloads” و “Warn you about unwanted and uncommon software” را فعال کرده‌اید.

4. فعال سازی HTTPS-Only mode

فعال سازی HTTPS ONLY MODE در فایرفاکس
فعال سازی HTTPS ONLY MODE در فایرفاکس

برای محافظت بیشتر در هر دو مرورگر، می‌توانید Secure DNS (کروم) و DNS over HTTPS (فایرفاکس) را نیز فعال کنید تا از رمزگذاری تمام کوئری‌های DNS اطمینان حاصل شود.

پس از انجام این مراحل، هم کروم و هم فایرفاکس توانایی بهتری در محافظت از شما در برابر حملات فیشینگ خواهند داشت. با این حال، به یاد داشته باشید که هیچ چیز ۱۰۰٪ تضمین شده نیست. حتی با محافظت بیشتر، همیشه باید از آنچه اتفاق می‌افتد آگاه باشید.

یکی از بهترین کارهایی که می‌توانید هنگام مشاهده یک لینک مشکوک انجام دهید، کپی کردن و paste کردن آن در یک دفترچه یادداشت و تأیید صحت دامنه است. برای مثال، اگر قرار است لینک از یک وب سایت شناخته شده باشد اما دامنه چیز دیگری است، می‌تواند یک تلاش فیشینگ باشد.

در فضای مجازی همیشه ایمن باشید.

آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
تقریبا
خیر
avatar
به‌ طور کلی دو راه برای طراحی معماری یک نرم‌افزار وجود داره. راه اول اینکه اونقدر اون رو ساده طراحی کنی که هیچ نقصی داخلش وجود نداشته باشه و راه دوم اینکه اونقدر اون رو پیچیده طراحی کنی که هیچ نقصی آشکارا درونش دیده نشه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *